Miejscowości nad Jeziorem Garda

Nazwa Limone przypomina wszystkim  turystom malowniczą miejscowość z rosnącymi tu cytrynowcami: przewodnik miasteczka twierdzi, że jest to najbardziej północna miejscowość, w której rosną te owoce.

Od 1863 roku pełna nazwa miejscowości brzmiała następująco: Limone San Giovanni. Aktualną nazwę przyjęto w 1905 roku. Prawdopodobnie pochodzi ona od antycznego słowa “limo”, “lemos”, to znaczy wiąz, lub też od łacińskiego “limes” - granica, między okręgiem miasta Brescia a jurysdykcją kardynała miasta Trento.

Do lat trzydziestych miejscowość była odizolowana i można było do niej dotrzeć jedynie od południa jeziorem lub szlakami górskimi. Wybudowana droga "gardesana" (zakończona w 1932 r.) przerwała tę izolację i umożliwiła niezwykły rozwój turystyczny okolic, ułatwiając komunikację z i przyciągając cudzoziemców.  

Dzisiaj Limone jest jedną z najczęściej odwiedzanych miejscowości turystycznych okręgu miasta Brescia. Miasteczko słynne jest ze swych oranżerii, doskonałego oleju z oliwek oraz z apolipoproteiny A-1 Milano odkrytej we krwi niektórych mieszkańców, która rozpuszcza płytki w tętnicach wieńcowych i mogłaby zrewolucjonizować terapię chorób sercowo-naczyniowych.

Tremosine (akcent pada na "o") jest to gmina w prowincji miasta Brescia, położona na naturalnej terasie górującej nad północną częścią Jeziora Garda. Sołectwo, w którym ma siedzibę Urząd Gminy, to Pieve, miejscowość położona na wysokości 414 m, choć wysokość zmienia się tu bardzo, od poziomu jeziora do najwyższych szczytów.  Vesio, największe powierzchniowo sołectwo, mające największą gęstość zaludnienia, położone jest natomiast na wysokości 618 m.

Tremosine nie obejmuje jednej tylko miejscowości, ale obszerną strefę znajdującą się w Parku "Alto Garda Bresciano", ustanowionym w 1989 roku. Jest to jedna z największych gmin w Prowincji miasta Brescia.

18 sołectw rozsianych na płaskowyżu i wzdłuż głębokich, charakterystycznych dla tych okolic dolin, wśród których Dolina del San Michele. Campione jest to jedyne sołectwo leżące nad Jeziorem Garda na wysokości 65 m.

Miejscowość Tremosine połączona jest z państwową drogą "statale gardesana" jedynie dwoma trasami. Jedna łączy Limone sul Garda z Bazzanega, Ustecchio, Voltino i Vesio, a druga Campione z Pieve (wąwóz strumienia Brasa).

Za względu na bliskość jeziora, klimat jest tu łagodny zimą i ciepły, ale nie parny w sezonie letnim. Warunki te pozwalają na rozwój roślinności typowo śródziemnomorskiej. Wjeżdżając coraz bardziej pod górę, klimat z łagodnego (prawie śródziemnomorskiego) zmienia się na łagodny subkontynentalny, a następnie na łagodny kontynentalny.

Szczególną charakterystyką gminy Tignale (typową zresztą dla wielu innych gmin strefy leżącej w północnej części Jeziora Garda) jest fakt, że w jej skład wchodzi 6 sołectw, a żadne z nich nie nazywa się Tignale: Gardola (siedziba Urzędu Gminy), Piovere, Prabione, Aer, Olzano i Oldesio.

Na terenie gminy znajduje się sanktuarium Montecastello.

Miejscowość Tignale położona na urwisku nad Jeziorem Garda, jest znanym miejscem zarówno wśród turystów krajowych, jak i zagranicznych. W okresie letnim małe sołectwa tworzące gminę pełne są turystów z Niemiec, Holandii, Danii i Włoch, którzy zatrzymują się w lokalnych hotelach lub letnich willach.

Typowym produktem okręgu Tignale jest "spongadì", ciasto typu chałka podobne do "spongade" z doliny Valcamonica. Innym typowym daniem (całej okolicy miasta Brescia) jest szaszłyk z różnego rodzaju mięsa, w tym ptactwa, ziemniaków, szałwi, podawany z polentą z mąki razowej zmieszanej z gryką, czasami z dodatkiem sera i masła (polenta cusà). W Tignale znajduje się biologiczna olejarnia produkująca olej o bardzo wysokiej jakości. 

Gargnano jest to gmina licząca 3.279 mieszkańców, położona w prowincji miasta Brescia, w górnej części jeziora zwanej Alto Garda. Znajduje się ona na terenie parku "Parco Alto Garda Bresciano". Jest jedną z największych powierzchniowo gmin prowincji miasta Brescia, ale zarazem należy do stref o najmniejszej gęstości zaludnienia.

Na terenie gminy leży prawie całe jezioro Valvestino, basen utworzony w 1962 roku przegradzając potok Toscolano.

Aktualnie administracja gminna pragnie zaludnić górę Gargnano, wydając zezwolenia na wybudowanie sanatorium oraz wysokiej klasy ośrodka typu Beauty Farm.

Sołectwa: Bogliaco, Villa, Villavetro, Fornico, Zuino, Musaga, Navazzo, Sasso, Liano, Formaga, Costa, Muslone.

Inne miejscowości, które nie są sołectwami: San Giacomo, Briano.

Toscolano Maderno jest to gmina w prowincji miasta Brescia. Znajduje się na północnym wschodzie w stosunku do stolicy prowincji, w odległości 40 kilometrów. Miejscowość ta położona jest na zachodnim wybrzeżu Jeziora Garda, blisko miasta Brescia. Toscolano i Maderno są to dwa, zupełnie odmienne miasteczka: pierwsze ma charakter przemysłowy, drugie opiera się na turystyce. W latach rozwinęły się one i dzisiaj dzieli je jedynie mały most nad skalnych okruchach potoku Toscolano. Zostały one połączone w jedną gminę w 1928 roku.

Sołectwa: Bornico, Cecina, Gaino, Maclino, Pulciano, Roina, Sanico, Vigole.

Turystyka, przede wszystkim w Maderno, kwitnie latem za sprawą przepięknych pejzaży ciągnących się wzdłuż wybrzeży jeziora. Często okolice te określane są jako najpiękniejszy punkt Jeziora Garda ze względu na wodę otaczającą obydwa miasteczka.  

Najważniejszą branżę przemysłu, sięgającą wręcz 1300 roku, stanowi dziś produkcja papieru. Do dnia dzisiejszego produkuje tu wytwórnia papieru "Cartiera di Toscolano", z Grupy Marchi (która w 2006 roku wchłonęła Grupę Burgo), zajmująca powierzchnię około 100 hektarów i zatrudniająca prawie 400 pracowników.

Inną ważną branżą, rozwijającą się na terytorium już od drugiej połowy XIX wieku, jest turystyka. Aktualnie istnieje tu prawie 50 struktur obejmujących hotele, agroturystykę, kempingi i kwatery typu bed&breakfast.

Gardone Riviera jest to gmina licząca 2.502 mieszkańców, należąca do prowincji miasta Brescia.

Sołectwa: Fasano, San Michele, Morgnaga, Tresnico.

W Gardone Riviera, nad jeziorem Garda, znajduje się "Il Vittoriale degli Italiani", czyli przepiękny, rodzimy dom poety G. D'Annunzio, podarowany przez niego tuż przed śmiercią narodowi włoskiemu. Zaprojektował go architekt Giancarlo Maroni. Prace polegające na modyfikacji pierwotnego budynku rozpoczęto w 1921 roku, a zostały one zakończone już po śmierci poety. W 1925 roku obiekt ogłoszono zabytkiem narodowym. 

Zajmuje on bardzo obszerny teren równy 9 hektarów, obejmujący kompleks budynków, place, aleje i fontanny. Zwiedzić tu można między innymi dom poety zwany "la Prioria", Muzeum Wojny (il Museo della Guerra), mauzoleum, kuter torpedowy MAS sławny z fortelu włoskiej floty "Drwina w Zatoce Bakaru" (la Beffa di Buccari), okręt "Puglia" podarowany przez Marynarkę Włoską i osadzony na stoku wzgórza, audytorium, w którym znajduje się samolot, którym poeta odbył słynny lot nad Wiedniem, teatr na otwartym powietrzu wybudowany w oparciu o antyczne modele, mogący gościć 1.500 widzów i zainaugurowany w 1953 roku przez Orkiestrę Teatru alla Scala.  Od tego czasu gości on  w lipcu oraz w sierpniu obfitujący w spektakle sezon kulturalny z Letnim Festiwalem (il Festival d’Estate). Fundacja "Vittoriale degli Italiani" otwarta jest dla wszystkich i co roku odwiedza ją 180.000  turystów.

Salò jest to gmina w prowincji miasta Brescia, położona na brzegu Jeziora Garda. Założona w okresie rzymskim, Salò od 8 września 1943 r. do 25 kwietnia 1945 r. była siedzibą rządów faszystowskiej republiki o oficjalnej nazwie Repubblica Sociale Italiana (zwanej “Repubblica di Salò”).

Sołectwo: Barbarano, Campoverde, Renzano, Villa, Cunettone, Serniga.

Gmina Salò leży nad zatoką Jeziora Garda o tej samej nazwie. Na zachodzie i na południu otaczają ją wzgórza morenowe, a na północy wznosi się nad nią góra San Bartolomeo. Sołectwo Barbarano stanowi jedyne miejsce poza zatoką i rozpościera się wzdłuż wybrzeży jeziora, u stóp góry, granicząc z  Gardone Riviera.

Miasteczko usytuowane jest w strefie sejsmotektonicznej “benacense” i narażone jest na ryzyko trzęsień. Spośród dawnych trzęsień ziemi wspomina się przede wszystkim trzęsienie z  1901 r. i ostatnie z 24 listopada 2004 r., obydwa zaklasyfikowane jako VIII stopnia w skali Mercalli.

Miejscowość znajduje się w obejmującym 19 gmin okręgu przemysłowym, odznaczającym się przede wszystkim przemysłem mechanicznym.  Najbardziej znane przedsiębiorstwa z Salò to Fonte Tavina, zakład eksportujący na całym świecie trzy znaki firmowe oraz Cedral Tassoni, znany ze swych napojów z cytronu.

Ekonomia okolic Salò opiera się przede wszystkim na turystyce.

Malcesine znajduje się w odległości 54 kilometrów od Werony. W stosunku do stolicy prowincji miejscowość ta usytuowana jest na północnym zachodzie i jest to gmina  leżąca najbardziej na północy werońskiego wybrzeża Jeziora Garda. Gminę charakteryzuje duża różnica wysokości: od poziomu jeziora do szczytu góry Baldo. Na jej terenie, w sołectwie Cassone płynie rzeka, którą można uznać za najkrótszą na świecie: rzeka Aril o długości  około 175 m.

Sołectwa: Cassone, Navene.

Nazwa Malcesine pochodzi od Mala Silex, co znaczy Niezgrabny Kamień.

Ekonomia opiera się tu przede wszystkim na turystyce, ale też na rolnictwie i na produkcji oleju.

Fortyfikacje

Zamek "Castello Scaligero" (XIII wiek): w tym samym miejscu Longobardowie wybudowali zamek, który został zburzony przez Franków w 590 r.. W 1277 roku Malcesine znalazło się pod panowaniem rodu Della Scala (Scaligeri), pozostając pod jego rządami do 1387 roku.  Aktualna nazwa pochodzi od interwencji tego okresu.

Miejscowość Torri del Benaco leży w odległości 38 kilometrów od Werony. W stosunku do stolicy prowincji znajduje się na północnym zachodzie. Usytuowana jest na werońskim wybrzeżu Jeziora Garda.

Sołectwa: Albisano, Pai.

Historia miejscowości Torri del Benaco związana jest z historią wschodniego wybrzeża Jeziora Garda, a więc też miasta Werona.

Ekonomia lokalna opiera się przede wszystkim na turystyce, chociaż ważna jest tutaj uprawa drzew oliwnych, z których otrzymywany jest wysokiej ilości olej.  

Manifestacje

“Regata delle Bisse”: regaty wioślarskie organizowane przez ligę “Lega Bisse del Garda". Etap mistrzostw na typowych, podobnych do kajaków łódkach (zwanych właśnie "bisse"), wiosłowanych po wenecku, czyli na stojąco, odbywa się co roku między czerwcem a sierpniem. Łodzi, która zwycięży na mistrzostwach wręczane jest trofeum "flaga jeziora".

“Le strade di Torri ai pittori” (Ulice Torri del Benaco dla malarzy): manifestacja mająca miejsce w czerwcu, podczas której malarze spotykają się na ulicach miejscowości lub na wybrzeżu jeziora, aby malować w plenerze.

“Festa dell’apnea” (Festyn wstrzymywania oddechu): odbywa się pod koniec września i polega na zawodach, pokazach oraz konkursach fotografii podwodnej, itp.

Miejscowość Garda leży w odległości 32 kilometrów od Werony. Znajduje się na północnym zachodzie w stosunku do stolicy prowincji.  Usytuowana jest ona wzdłuż werońskiego wybrzeża Jeziora Garda, znanego również jako Benàcus lub Benàco. Graniczy na południu z miejscowością Bardolino, na północy z Torri del Benaco, a na wschodzie z Costermano.

Nazwa miejscowości pochodzi prawdopodobnie od niemieckiego słowa “Warte” (straż), w jasny sposób odwołującego się do fortecy wybudowanej na dominującym nad miasteczkiem wzgórzu Rocca di Garda w okresie pierwszych najazdów barbarzyńskich.

Miasteczko Garda pełne jest willi i szlaków na łonie natury. Już od czasu Longobardów nad ośrodkiem miejskim dominuje forteca Rocca.

Cypel San Vigilio tworzy półwysep zamykający na północnym zachodzie zatokę Garda. Na tym małym półwyspie znaleźć można piękną willę, kościółek, dawny zajazd, port, Zatokę Syren (Baia delle Sirene). Do San Vigilio przyjeżdżali sławni goście, między innymi Księżna Parmy Maria Ludwika, król Neapolu, cesarz Rosji Aleksander, Winston Churchill, Laurence Olivier, Vivien Leigh oraz książę Anglii Karol.

Tutejsza ekonomia opiera się przede wszystkim na turystyce, czyli na działalności handlowej i hotelowej.  Przyjeżdża tu bardzo wielu gości z Niemiec.

Miejscowość Bardolino znajduje się na wschodnim brzegu Jeziora Garda, w odległości 30 km od Werony, na pagórkowatym terenie między jeziorem na zachodzie, a wzgórzami morenowymi na wschodzie. Te ostatnie dzielą jezioro od doliny Adygi, gdzie przechodzi ona w Nizinę Padańską.

Nazwa Bardolino pochodzi prawdopodobnie od łacińskigo galijskiego wyrazu "Bardus", chórzysta, lub też - zgodnie z inną hipotezą - od germańskiego imienia, Pardali czy Bardali, córki króla Auletesa, założyciela Mantui.

Sołectwa: Cisano, Calmasino.

Dzisiaj ekonomia opiera się tu przede wszystkim na obejmującej wszystkie segmenty turystyce. Wśród struktur można znaleźć hotele, kempingi i domy wypoczynkowe. Niezwykle ważna jest tutejsza oferta enogastronomiczna oraz organizowane manifestacje sportowe mające na celu zwiększenie atrakcyjności.  

Nie mniej istotna jest produkcja wina: wino Bardolino bierze swą nazwę właśnie od tej miejscowości. Ekonomię lokalną inspiruje dwojakiego rodzaju teren, obejmujący okolice jeziora oraz wzgórza.

Rozmiary przemysłu turystycznego może podsumować kilka danych: ponad 3.000 miejsc noclegowych w hotelach, ponad 11.000 w innego typu strukutrach i 2.000 pracowników tej branży.  

Lazise znajduje się na wschodnim wybrzeżu Jeziora Garda, w odległości około 23 kilometrów od Werony, czyli stolicy prowincji, do której przynależy. Sołectwa: Colà, Pacengo.

Turystyka: od wieków sławni goście przyjeżdżali nad jezioro (Catullus, Goethe i inni), ale turystykę pojętą jako "przemysł" rozpoczęto w latach 50-tych, otwierając pierwszy kemping w Lazise, "Campeggio Municipale" (Kemping Miejski). Aktualnie turystyka stanowi główną i najważniejszą działalność gospodarczą Lazise, przede wszystkim w okresie od marca do października. Procentowo jest tu bardzo dużo turystów zagranicznych (z Niemiec, Austrii, Holandii, Skandynawii, Anglii i ostatnio z państw Europy Wschodniej).  

Rybołóstwo: niegdyś kwitnąca działalność, dzisiaj ma charakter marginalny. Niewiele jest już rodzin zajmujących się rybołóstwem.

Rolnictwo: w Lazise produkuje się produkty typowe dla jeziora Garda (wino, olej z oliwek, itp.).

Rzemieślnictwo oraz mały przemysł: na terenie tym znajdują się niektóre, średniej wielkości zakłady z branży obuwniczej i wędliniarskiej, jak również liczne, małe zakłady rzemieślnicze.  

Typowe produkty: związane są z tradycją Jeziora Garda.

Wina: Bardolino, Bardolino Chiaretto, Bianco di Custoza.

Olej z oliwek: Olio Extravergine del Garda DOP.

Typowe dania: "Risotto con la tinca" (ryż ze świeżo złowionym linem).

Peschiera del Garda znajduje się w odległości około 25 kilometrów na zachód od Werony. Leży w południowej części Jeziora Garda  i stanowi najbardziej zachodnią gminę Regionu Veneto.

W Peschiera wypływa z Jeziora Garda rzeka Mincio. Wybudowanie opasanego wodą, obwarowanego miasteczka Peschiera, zmieniło naturalny bieg rzeki. Aby umożliwić obronę miejscowości wybudowano trzy punkty wyjściowe z jeziora, łączące się na południu zabudowań.

W miejscowości rozpoczyna się trasa rowerowa równa 40 kilometrów, łącząca ją z miastem Mantua, której długi odcinek ciągnie się wzdłuż rzeki, na obszarze parku "Parco del Mincio". 

W miasteczku znajduje się ważna stacja kolejowa leżąca na trasie Mediolan - Wenecja. Do 1967 roku przebiegała tu również linia kolejowa do Mantui.

W Peschiera przewidziano zjazd z autostrady A4 i przebiegają tu drogi regionalne (eks państwowe): 11 Padana Superiore (Górna Padańska) i 249 Gardesana Orientale (Wschodnia Jeziora Garda).

Z tutejszego portu można popłynąć statkiem do wszystkich miasteczek jeziora Garda.

Sołectwa: Broglie, Dolci, San Benedetto di Lugana.